Two identical faces

Klonowanie – czy jest nam potrzebne?

Klonowanie człowieka jest obecnie zabronione w większości państw świata, w tym w Polsce. Jakie jest Twoje zdanie na ten temat? Czy klonowanie jest nam potrzebne?

W styczniu tego roku świat obiegła informacja, że naukowcy z USA wyhodowali zarodek z komórek macierzystych (komórki, które stale się dzielą i z którym można wyhodować komórki dowolnej tkanki.) człowieka i komórek świni. Zarodek ten uśmiercono, ale dyskusja na temat samego eksperymentu toczy się nadal. Podobnie jest z tematem klonowania, który często powraca nie tylko w mediach, ale i w prywatnych rozmowach. Zwłaszcza gdy w grę wchodzi klonowanie człowieka.

Przede wszystkim – czym jest klonowanie?

To tworzenie genetycznej kopii fragmentu DNA, komórki lub organizmu. Kopia ta, nazywana klonem, ma dokładnie taki sam materiał genetyczny jak „oryginał”. Klonować może człowiek, ale w przyrodzie funkcjonują też naturalne klony, m.in. bliźnięta jednojajowe. Mają one identyczny materiał genetyczny, ponieważ powstają przez rozdzielenie komórek tego samego zarodka.

  • Naturalne klony to np.: bakterie, protisty i grzyby, które rozmnażają się bezpłciowo przez podział komórki; rośliny, które rozmnażają się przez fragmentację.

Dlaczego naukowcy biorą się za klonowanie?

Z wielu przyczyn. Najważniejszą z nich jest chyba możliwość dokonania postępu w medycynie, np. produkowania nowych lekarstw czy szczepionek albo wykorzystania sklonowanych zwierząt do hodowli tkanek lub narządów, które będzie można przeszczepić człowiekowi. Dzięki klonowaniu można by też m.in. odtworzyć wymarłe gatunki albo zwiększyć liczebność gatunków zagrożonych wyginięciem. Sklonowane geny mogą służyć do badania ich funkcji czy procesów, w których biorą udział, a sklonowane komórki – do badań nad tym, czy jakaś substancja jest trująca, czy też nie (potrzebne np. w tworzeniu kosmetyków i leków).

Klonowanie zwierząt, wybrane daty:

1885 – sklonowanie jeżowca (pierwsze sklonowane zwierzę)

1902 – sklonowanie salamandry plamistej

1996 – sklonowanie owcy Dolly

2000 – sklonowanie małpy, kozy i świni

2001 – sklonowanie krowy i wołu

2005 – sklonowanie psa o imieniu Snuppy

2007 – sklonowanie wilka

 

Skąd obawy przed klonowaniem?

Skoro klonowanie może pomóc człowiekowi żyć lepiej, to dlaczego budzi tyle kontrowersji? Ponieważ może prowadzić do różnych nadużyć, zwłaszcza w dziedzinie etyki. Wiele osób twierdzi, że klonowanie to zabawa w Boga lub (jeżeli są niewierzący) zbyt duża ingerencja w naturę, która np. w wypadku klonowania człowieka doprowadzi do tego, że ludzi przestanie się traktować jako osoby z ciałem i duszą, a jedynie jako przedmioty „wyrabiane” m.in. dla zabawy. Poza tym sklonowany człowiek miałby tylko taki sam materiał genetyczny jak osoba, od której zostały pobrane komórki, ale jego charakter i osobowość byłyby zupełnie inne. Dlatego nie da się klonem zastąpić kogoś, kto np. zmarł w wypadku samochodowym. To nie będzie ta sama osoba, tylko ktoś zupełnie inny.

Również klonowanie zwierząt, dzięki któremu możliwe byłoby produkowanie lekarstw, szczepionek czy ludzkich tkanek i narządów, budzi wiele emocji. Wiąże się ono bowiem z bólem odczuwanym przez wykorzystywane do tego celu zwierzęta, z chorobami, na które zapadają klony, jak również z tym, że jeżeli nawet uda się wyhodować klon z potrzebną tkanką, to aby ją pobrać, trzeba będzie zabić ten klon, czyli realnie żyjące już zwierzę. Do sklonowania jednego zwierzęcia potrzeba też bardzo wiele innych zwierząt, a większość zarodków ginie lub jest niszczona przez naukowców.

 

 

 Czy potrafisz zabrać głos w tej sprawie?

0 odpowiedzi

Zostaw odpowiedź

Chcesz przyłączyć się do dyskusji ?
Zrobisz to wypełniając poniższy formularz.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *