02g69810

Kierunek zawód – LEKARZ.

Prawdy i mity o zawodzie lekarza.

 

  • Lekarze dużo zarabiają.

Początkowo wcale nie. Trzeba odbyć długie, żmudne studia, a potem zrobić specjalizację i zyskać doświadczenie w zawodzie, by stopniowo dojść do wysokich zarobków.

  • Czy lekarze pracują dużo.

Zdecydowanie tak. Niekiedy w kilku miejscach, biorą też nocne dyżury, dokształcają się po pracy.

  • Studia medyczne są ciężkie.

Tak, trzeba bardzo dużo się uczyć. Nie ma mowy o pracy podczas studiów, równoległym studiowaniu drugiego kierunku czy jakiejkolwiek taryfie ulgowej.

  • Podczas studiów trzeba uczestniczyć w zajęciach w prosektorium, sekcjach zwłok.

Tak, to nie mit, tylko fakt.

  • By zostać kardiologiem, chirurgiem czy okulistą trzeba uczyć się dłużej.

Tak, te zawody wymagają dodatkowych kilku lat specjalizacji po studiach, także np. laryngologiem, endokrynologiem, dermatologiem, ginekologiem czy hematologiem nie zostaje się od razu po studiach. Również stomatolodzy robią specjalizację, np. z ortodoncji czy chirurgii szczękowej.

  • Lekarze uczą się przez całe życie.

Zdecydowanie tak, zmieniają się bowiem leki, wyniki badań, wchodzą nowe metody leczenia, a także przepisy prawne, które lekarze muszą śledzić. Uczestniczenie w szkoleniach, kursach, czytanie prasy i literatury specjalistycznej to konieczność.

Poza tym wielu lekarzy specjalizuje się w jakiejś dziedzinie, co pociąga za sobą konieczność kształcenia się po studiach.

  • Lekarzowi przydaje się znajomość języków obcych.

Tak, wielu polskich lekarzy pracuje poza granicami kraju. Poza tym np. znajomość angielskiego jest przydatna podczas dokształcania się, daje możliwość uczestniczenia w międzynarodowych szkoleniach czy śledzenia literatury fachowej.

  • Lekarz musi być także po trosze biznesmenem, urzędnikiem i księgowym.

Tak, wprawdzie lekarze prowadzący prywatną praktykę zwykle zatrudniają księgowych, jednak zwłaszcza ci, którzy prowadzą własne gabinety czy kliniki lub na przykład są stomatologami i podpisują kontrakty z NFZ muszą być po trosze biznesmenami. Z kolei lekarze zatrudnieni w placówkach publicznych narzekają na ogromną biurokrację.

 

Gdzie pracują lekarze?

Lekarze pracują w publicznych i niepublicznych placówkach opieki zdrowotnej, m.in. w szpitalach, przychodniach, sanatoriach, a także np. w niektórych szkołach, na uczelniach jako wykładowcy, w ośrodkach badawczych, niektórzy jako handlowi przedstawiciele medyczni. Lekarze wojskowi pracują jednostkach wojskowych i instytucjach centralnych MON, a także na misjach wojskowych.

Jakie cechy charakteru powinien mieć lekarz?

Praca lekarza wymaga sporej wiedzy, ale także predyspozycji charakterologicznych. Osoba wykonująca ten zawód (według niektórych to nie zawód, lecz powołanie) powinna być odpowiedzialna, obowiązkowa, precyzyjna, wszak od niej będzie zależeć ludzkie  zdrowie  i życie. Dobrze, by cechowała się empatią i wrażliwością, ale nie nadwrażliwością. Musi być odporna psychicznie i dobrze funkcjonować w sytuacjach stresowych, wszak często będzie spotykać się z sytuacjami zagrożenia życia i zdrowia swoich pacjentów. Przydadzą się takie cechy, jak dobry refleks, opanowanie oraz umiejętność podejmowania szybkich i trafnych decyzji. Przyszły lekarz powinien mieć dobry kontakt z ludźmi, być cierpliwy, budzić zaufanie, być wiarygodny, funkcjonować jako autorytet.

Gdzie można studiować medycynę?

Studia medyczne są przeznaczone dla osób wytrwałych, systematycznych i pracowitych, zdyscyplinowanych, ponieważ zarówno nauka, jak i przyszła praca i kształcenie się po studiach będą wymagały tych wszystkich cech. Trzeba też być zdolnym do opanowania dużych partii materiału w krótkim czasie, mieć dobrą pamięć. W niektórych specjalnościach, zwłaszcza chirurgii, stomatologii (czy takiej jej specjalizacji jak protetyka) przydatne są również zdolności manualne.

  • Co po gimnazjum?

    Jeśli chcesz w przyszłości zostać lekarzem, po gimnazjum wybierz naukę w liceum ogólnokształcącym, np. w klasie o profilu biologiczno-chemicznym. Potem będziesz studiować na którejś z uczelni medycznych (np. w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym czy Gdańskim Uniwersytecie Medycznym). Uczelnie medyczne funkcjonują też m.in. w Poznaniu, Wrocławiu, Szczecinie, Lublinie, Katowicach, Bydgoszczy czy Białymstoku, Łodzi (uczelnia ta kształci także lekarzy wojskowych, można studiować ten kierunek w wersji cywilnej na Wydziale Wojskowo-Lekarskim lub wojskowej jako lekarski w ramach Ministra Obrony Narodowej – w tym drugim przypadku nosi się mundur, ma się zapewniony żołd, a po uzyskaniu dyplomu – gwarancję pracy w wojsku, studenci oprócz przedmiotów typowo medycznych mają także przedmioty wojskowe i wojskowo-medyczne oraz większy nacisk kładzie się na ich sprawność fizyczną).

Na jakie przedmioty zwrócić uwagę?

W zależności od uczelni mogą różnić się zasady rekrutacji, ale generalnie obecnie u kandydatów na studia  medyczne najbardziej liczą się biologia, chemia i matematyka lub fizyka oraz język obcy.

 Co możesz zrobić już teraz?

Zwróć szczególną uwagę na przedmioty brane pod uwagę podczas rekrutacji na studia; biologię, chemię i matematykę lub fizykę, a także edukację dla bezpieczeństwa, gdzie nauczysz się zasad pierwszej pomocy. Pomożemy Ci nauce. Czytaj „Victora Gimnazjalistę” i „Cogito”, czasopisma, w których proponujemy powtórkę z większości przedmiotów na poziomie gimnazjum oraz liceum. Sprawdź szczegółowe warunki rekrutacji na Twojej wymarzonej uczelni, w różnych miastach mogą funkcjonować różne przeliczniki punktowe wyników poszczególnych egzaminów maturalnych. Zapisz się na kółka biologiczne, chemiczne itp. Startuj w konkursach z tych przedmiotów. Przed maturą zapisz się na kursy z przedmiotów kierunkowych przygotowujące do matury i studiów. Często organizują je wyższe uczelnie medyczne.

 

Autor: Dorota Nosowska

Zdjęcie: Ingram Publishing

1 odpowiadzi
  1. Maranka
    Maranka mówi:

    Dla tych, którym marzy się medycyna bardzo dobrym wyborem będzie shttp://www.lifeskills.pl/ w Warszawie. To szkoła ucząca programem autorskim dla kandydatów na studia medyczne i przyszłych liderów. Do tego indywidalna strategia nauczania dla każdego ucznia.

    Odpowiedz

Zostaw odpowiedź

Chcesz przyłączyć się do dyskusji ?
Zrobisz to wypełniając poniższy formularz.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *